АўтарызацыяУ нас на форуме
А ў галерэі...
|
|
Апытанне
ПошукНовае» Выступ Алеся Наркевіча ў Чырвоным касьцёле» Канцэрт Таццяны Беланогай (абвестка) » Адам Міцкевіч і Вялейшчына (да 210-годдзя) » Шоу беларусчыны ў Вялейцы » Астравецкая АЭС - бесьпячнейшая за сьвінакомплекс? » Заява грамадскіх лідэраў Паўночна-Заходняга рэгіёну » Зьявілася ініцыятыва супраць АЭС Каментары» Выступ Алеся Наркевіча ў Чырвоным касьцёле (0)» Шоу беларусчыны ў Вялейцы (1) » Заява грамадскіх лідэраў Паўночна-Заходняга рэгіёну (1) » Эканамічны крызіс і прыватызацыя завода “Зеніт” (2) » Зварот групы астраўчан з нагоды планаў па будаўніцтву АЭС (9) » Вясновы jazz (1) » Пядзікюр для Вялляны (8) Зараз на сайцеКарыстальнікаў: 0Адсутнічаюць.Робатаў: 2Alexa, YahooГасцей: 020-ка апошніх наведвальнікаў:Habeliak, mikola, Tambouski vouk, kon, Vialla, Воля, musicmaker, Dana, SergunCh0k, Pan_tadeush, miestaczkoviec, andros, Vladis, jakub, _Han_, Антось, Кавальскі, Зоя Справедливая, Shmid, ChiuauaРэкламаБудзем рады вашай дапамозе. Рэквізіты нашых электронных кашалькоў WebMoney: B263665708680 (беларускі рубель) E164155281496 (еўра) Z161583402556(даляр) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Загрузка. Калі ласка, пачакайце...
З дарогі вёска Шыпкі, што ў Вілейскім раёне, падаецца ня толькі прыгожай, але і вельмі вялікай. Ня дзіва – больш за паўтары сотні хат. Але калі раптам чужы чалавек вырашыць напрыканцы восені збочыць з дарогі і завітаць у вёску, то абавязкова адчуе сябе сталкерам – ні людзей, ні сабак, ні іншых гукаў жытла. І толькі над некалькімі хатамі ўзьнімаецца лёгкі дым з комінаў.
За вёскай узвышаецца вялікая гара, парослая густым лесам. І на
крутых схілах гэтай гары ёсьць лазы. Толькі ня шчыліны ў зямлі. А
абкладзеныя пазелянелымі ад моху камянямі сапраўдныя ўваходы ў
невядомае. Такія пячоры і малююць у дзіцячых казках. Але ж у Рэчках яны
сапраўдныя. Адчын пячоры зусім невялікі, але дастатковы, каб пралез
чалавек. Да гэтае пары няма пэўнай думкі, хто ж іх
стварыў. Прырода ці людзі?
Вёску Малмыгі немагчыма знайсьці на мапе. Яна зьнікла роўна трыццаць
пяць гадоў таму пад хвалямі Вялейскага мора. Але, нягледзячы на ўсе,
вёска Малмыгі працягвае жыць у памяці былых вяскоўцаў ды іхных дзяцей.
Раз на год каля памятнага каменя, які ўсталявалі самі былыя малмыжцы,
зьбіраюцца людзі зь Вялейкі і Воршы, зь Менску і Горадні, прыяжджаюць
нават з Эстоніі і Латвіі.